حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ، عَنْ صَالِحِ، بْنِ خَوَّاتٍ عَمَّنْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ ذَاتِ الرِّقَاعِ صَلاَةَ الْخَوْفِ أَنَّ طَائِفَةً صَفَّتْ مَعَهُ وَطَائِفَةٌ وِجَاهَ الْعَدُوِّ . فَصَلَّى بِالَّذِينَ مَعَهُ رَكْعَةً ثُمَّ ثَبَتَ قَائِمًا وَأَتَمُّوا لأَنْفُسِهِمْ . ثُمَّ انْصَرَفُوا فَصَفُّوا وِجَاهَ الْعَدُوِّ وَجَاءَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَصَلَّى بِهِمُ الرَّكْعَةَ الَّتِي بَقِيَتْ ثُمَّ ثَبَتَ جَالِسًا وَأَتَمُّوا لأَنْفُسِهِمْ ثُمَّ سَلَّمَ بِهِمْ .
Солиҳ ибн Хаввот — Зотур-Риқў куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хавф намозини ўқиган кишидан (ривоят қилди)ки: Бир гуруҳ у билан саф тортди, бир гуруҳ душман рўпарасида (турди). Бас у ўзи билан бирга бўлганларга бир ракат ўқиди, кейин тикка туриб қолди, улар эса ўзлари учун (намозни) тўлиқ қилди; кейин улар бурилиб, душман рўпарасида саф тортди; ва бошқа гуруҳ келди; бас уларга қолган (бир) ракатни ўқиди, кейин ўтириб қолди, улар эса ўзлари учун (намозни) тўлиқ қилди; кейин улар билан салом берди.