حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، - وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَهُ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي جَارِيَتَانِ تُغَنِّيَانِ بِغِنَاءِ بُعَاثٍ فَاضْطَجَعَ عَلَى الْفِرَاشِ وَحَوَّلَ وَجْهَهُ فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ فَانْتَهَرَنِي وَقَالَ مِزْمَارُ الشَّيْطَانِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " دَعْهُمَا " فَلَمَّا غَفَلَ غَمَزْتُهُمَا فَخَرَجَتَا وَكَانَ يَوْمَ عِيدٍ يَلْعَبُ السُّودَانُ بِالدَّرَقِ وَالْحِرَابِ فَإِمَّا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِمَّا قَالَ " تَشْتَهِينَ تَنْظُرِينَ " . فَقُلْتُ نَعَمْ فَأَقَامَنِي وَرَاءَهُ خَدِّي عَلَى خَدِّهِ وَهُوَ يَقُولُ " دُونَكُمْ يَا بَنِي أَرْفَدَةَ " . حَتَّى إِذَا مَلِلْتُ قَالَ " حَسْبُكِ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَاذْهَبِي " .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кирди — ёнимда икки чўри Буъас куйларини куйлаётган эди; бас у тўшакка ётди ва юзини бурди. Шу пайт Абу Бакр кирди ва мени жеркди ҳамда: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида шайтоннинг най-чолғусими?!» деди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга юзланди ва: «Уларни қўй» деди. (Абу Бакр) ғофил бўлганида, мен уларни (кўз билан) имо қилдим, бас улар чиқиб кетди — бу ийд куни эди; судонлар (қора танлилар) қалқон ва найзалар билан ўйнар эди. Ё мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадим, ёки у: «(Қарашни) хоҳлайсанми?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. Бас у мени ўзининг ортида турғизди — ёноғим унинг ёноғида эди — ва у: «Давом этинглар, эй Бану Арфада!» дер эди. То мен чарчаганимда: «Сенга бўлдими (етдими)?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Бас бор (кет)» деди.