وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، كِلاَهُمَا عَنْ هِشَامٍ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ نُهِينَا عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ، وَلَمْ يُعْزَمْ عَلَيْنَا .
Умму Атия айтди: Биз жанозаларга эргашишдан қайтарилдик, аммо бизга қатъий (ман) қилинмаган эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Биз жанозаларга эргашишдан қайтарилар эдик, аммо бизга қатъий (ман) қилинмаган эди.
Биз жанозаларга эргашишдан қайтарилдик (ман қилиндик), аммо бу бизга қатъий (ҳаром) қилинмади.
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида азл қилардик; бу Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етди, у бизни қайтармади.
у Айюбдан, у Ҳафсадан, у Умму Атийядан ривоят қилиб, у айтди: Бизни жанозаларга эргашишдан қайтарилди, лекин бу бизга қатъий таъқиқланмади.
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қизиган (қайноқ) қум устида намоз ўқишдан шикоят қилдик; у шикоятимизни қабул қилмади (яъни қолдиришга рухсат бермади).
Биз қўйни қиладалаб жўнатардик, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса ҳалол (эҳромсиз) эди, ундан унга бирор нарса ҳаром бўлмади.