Саҳиҳи Муслим — 2314-ҳадис

Закот китоби · Нафақада ўзидан, сўнг оила ва қариндошлардан бошлаш

2314-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Закот китоби

وَحَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ - يُقَالُ لَهُ أَبُو مَذْكُورٍ - أَعْتَقَ غُلاَمًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ يُقَالُ لَهُ يَعْقُوبُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ ‏.‏

Жобир (ривоят қилди)ки: Ансордан бир киши — унга Абу Мазкур дейилар эди — ўз қулини дубрга (мудаббар қилиб) озод қилди; унга (қулга) Яъқуб дейилар эди; ва (ровий) ҳадисни Лайс ҳадиси маъносида келтирди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 3934-ҳадисҚул озод қилиш китоби

ки: Бир киши ўз ғуломидан бир ҳиссасини озод қилди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг озодлигини жорий қилдилар ва уни (ғуломнинг) қолган баҳосига зомин қилдилар (тўлаттирдилар).

Сунани Абу Довуд, 2211-ҳадисТалоқ китоби

ва у зот ундан қайтардилар. Абу Довуд деди: Буни Абдулазиз ибн Мухтор Холиддан, у Абу Усмондан, у Абу Тамимадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилган. Шуъба эса уни Холиддан, у бир кишидан, у Абу…

Саҳиҳул Бухорий, 5504-ҳадисОв ва сўйиш

Бир аёл бир қўйни тош билан бўғизлади. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан бу ҳақда сўралди, у уни ейишни буюрдилар. Лайс: Бизга Нофиъ айтиб берди: У Ансордан бир кишини Абдуллаҳга Набий соллаллаҳу алайҳи…

Сунани Абу Довуд, 4481-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

Асмаъий деди: Унинг иссиғини идора қилган киши совуғини ҳам идора қилсин, унинг қаттиқлигини идора қилган киши енгилини ҳам идора қилсин. Абу Довуд деди: Бу Ҳузайн Ибн Мунзир Абу Сосан ўз қавмининг саййиди…

Сунани Термизий, 1260-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Ким қулини юз уқияга мукотаба қилиб (озодлик шартномаси тузиб), уни ўн уқиядан — ёки ўн дирҳамдан деди — бошқасини тўлаб бўлиб, сўнг (қолганини тўлашга) ожиз қолса, у қулдир,

Сунани Абу Довуд, 2952-ҳадисХирож ва бошқарув

Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида мунчоқ (хараз) бўлган бир зарф (забя) келтирилди, у уни ҳур (озод) аёлга ҳам, чўрига ҳам тақсимлади. Оиша деди: Отам розияллаҳу анҳу ҳур (озод) кишига ҳам, қулга ҳам…