حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَقُولُ " مَنْ كَاتَبَ عَبْدَهُ عَلَى مِائَةِ أُوقِيَّةٍ فَأَدَّاهَا إِلاَّ عَشْرَ أَوَاقٍ أَوْ قَالَ عَشَرَةَ دَرَاهِمَ ثُمَّ عَجَزَ فَهُوَ رَقِيقٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْمُكَاتَبَ عَبْدٌ مَا بَقِيَ عَلَيْهِ شَيْءٌ مِنْ كِتَابَتِهِ . وَقَدْ رَوَى الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ نَحْوَهُ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абдулворис ибн Саид, Яҳё ибн Абу Унайсадан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилиб туриб айтаётганларини эшитдим: «Ким қулини юз уқияга мукотаба қилиб (озодлик шартномаси тузиб), уни ўн уқиядан — ёки ўн дирҳамдан деди — бошқасини тўлаб бўлиб, сўнг (қолганини тўлашга) ожиз қолса, у қулдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ғариб ҳадисдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган кўпчилик илм аҳли ҳузурида шунга амал қилинади, яъни мукотаб зиммасида китобатидан бирор нарса қолгунича қулдир. Ҳажжож ибн Артот ҳам Амр ибн Шуайбдан шунга ўхшаш ривоят қилган.