حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّارَ فَأَعْرَضَ وَأَشَاحَ ثُمَّ قَالَ " اتَّقُوا النَّارَ " . ثُمَّ أَعْرَضَ وَأَشَاحَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ كَأَنَّمَا يَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَ " اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَبِكَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ " . وَلَمْ يَذْكُرْ أَبُو كُرَيْبٍ كَأَنَّمَا وَقَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ .
Адий ибн Ҳотам айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дўзахни зикр қилди ва (юзини) бурди ҳамда (ундан) ҳимояланди (ўзини олиб қочди); кейин: «Дўзахдан сақланинглар» деди; кейин (яна) юзини бурди ва ҳимояланди — биз уни гўё унга (дўзахга) қараб тургандек (деб) ўйлаб қолдик; кейин: «Дўзахдан — гарчи бир бўлак хурмо билан бўлса ҳам — сақланинглар; ким (уни) топмаса, ёқимли сўз билан (бўлса ҳам)» деди.