2350-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Закот китоби
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ ذَكَرَ النَّارَ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا وَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَالَ " اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَبِكَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ " .
Адий ибн Ҳотам, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди)ки: У дўзахни зикр қилди ва ундан (Аллаҳга) паноҳ тилади ҳамда юзини уч марта бурди; кейин: «Дўзахдан — гарчи бир бўлак хурмо билан бўлса ҳам — сақланинглар; агар топмасангиз, ёқимли сўз билан (бўлса ҳам)» деди.