2391-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Закот китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ، مُنَبِّهٍ - وَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فِي دَارِهِ بِصَنْعَاءَ فَأَطْعَمَنِي مِنْ جَوْزَةٍ فِي دَارِهِ - عَنْ أَخِيهِ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ . فَذَكَرَ مِثْلَهُ .
Муовия ибн Абу Суфён айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни айтаётган ҳолда эшитдим — ва (ровий Амр) унинг мислини зикр қилди. (Амр ибн Динор: Мен Ваҳб ибн Мунаббиҳнинг Санъодаги уйига кирдим, у мени уйидаги ёнғоқдан едирди.)