وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ، عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ " لاَ وَاللَّهِ مَا أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ إِلاَّ مَا يُخْرِجُ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا " . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَصَمَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاعَةً ثُمَّ قَالَ " كَيْفَ قُلْتَ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْخَيْرَ لاَ يَأْتِي إِلاَّ بِخَيْرٍ أَوَ خَيْرٌ هُوَ إِنَّ كُلَّ مَا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةَ الْخَضِرِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتِ الشَّمْسَ ثَلَطَتْ أَوْ بَالَتْ ثُمَّ اجْتَرَّتْ فَعَادَتْ فَأَكَلَتْ فَمَنْ يَأْخُذْ مَالاً بِحَقِّهِ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَمَنْ يَأْخُذْ مَالاً بِغَيْرِ حَقِّهِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ " .
Абу Саъид ал-Худрий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб, одамларга хутба қилди ва: «Йўқ, Аллаҳга қасам, эй одамлар, мен сизлар ҳақингизда — Аллаҳ сизларга дунёнинг гулларидан (неъматларидан) чиқариб берадиган нарсадан бошқа — (ҳеч нарсадан) қўрқмайман» деди. Бас бир киши: «Эй Расулуллаҳ, яхшилик ёмонликни (олиб) келадими?» деди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир муддат жим турди, кейин: «Қанай дединг?» деди. У: «Эй Расулуллаҳ, яхшилик ёмонликни (олиб) келадими? дедим» деди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта яхшилик фақат яхшилик (олиб) келади. Баҳор (кўкат) ундирган ҳар бир нарса — (ҳаддан ошиб еган чорвани) ўлдиради ёки ўлимга яқинлаштиради; магар кўкат (яшил ўт) ейдиган (чорва) бундан мустасно — у еди, то икки биқини тўлганида, қуёшга юзланди (офтобда турди), тезагини чиқарди ёки сийдикни қилди, кейин қайтароб (яйраб) яна еди. Бас ким молни ўз ҳақи билан олса, унга унда барака берилади; ким молни ноҳақ олса, унинг мисоли — еб, тўймайдиган киши мисли кабидир» деди.