حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَخْوَفُ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مَا يُخْرِجُ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا " . قَالُوا وَمَا زَهْرَةُ الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " بَرَكَاتُ الأَرْضِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ قَالَ " لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ إِلاَّ بِالْخَيْرِ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ إِلاَّ بِالْخَيْرِ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ إِلاَّ بِالْخَيْرِ إِنَّ كُلَّ مَا أَنْبَتَ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا تَأْكُلُ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتِ الشَّمْسَ ثُمَّ اجْتَرَّتْ وَبَالَتْ وَثَلَطَتْ ثُمَّ عَادَتْ فَأَكَلَتْ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِحَقِّهِ وَوَضَعَهُ فِي حَقِّهِ فَنِعْمَ الْمَعُونَةُ هُوَ وَمَنْ أَخَذَهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ " .
Абу Саъид ал-Худрий (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлар ҳақингизда мен энг қўрқадиган нарса — Аллаҳ сизларга дунёнинг гулларидан чиқариб берадиган нарсадир» деди. Улар: «Эй Расулуллаҳ, дунёнинг гуллари нима?» дедилар. У: «Ернинг барака(неъмат)лари» деди. Улар: «Эй Расулуллаҳ, яхшилик ёмонликни (олиб) келадими?» дедилар. У: «Яхшилик фақат яхшилик (олиб) келади; яхшилик фақат яхшилик (олиб) келади; яхшилик фақат яхшилик (олиб) келади. Албатта баҳор ундирган ҳар бир нарса — (ҳаддан ошиб еган чорвани) ўлдиради ёки ўлимга яқинлаштиради; магар кўкат ейдиган (чорва) бундан мустасно — у ейди, то икки биқини чўзилганида, қуёшга юзланди, кейин қайтароб, сийдик қилди ва тезак чиқарди, кейин қайтиб яна еди. Албатта бу мол — кўм-кўк, шириндир; бас ким уни ўз ҳақи билан олиб, ўз ҳақига (ўрнига) қўйса — у қанақа яхши ёрдамчи(дир)! Ким уни ноҳақ олса — у еб, тўймайдиган киши кабидир» деди.