حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ وَصَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ وَعُيَيْنَةَ بْنَ حِصْنٍ وَالأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ كُلَّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَأَعْطَى عَبَّاسَ بْنَ مِرْدَاسٍ دُونَ ذَلِكَ . فَقَالَ عَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَتَجْعَلُ نَهْبِي وَنَهْبَ الْعُبَيْدِ بَيْنَ عُيَيْنَةَ وَالأَقْرَعِ فَمَا كَانَ بَدْرٌ وَلاَ حَابِسٌ يَفُوقَانِ مِرْدَاسَ فِي الْمَجْمَعِ وَمَا كُنْتُ دُونَ امْرِئٍ مِنْهُمَا وَمَنْ تَخْفِضِ الْيَوْمَ لاَ يُرْفَعِ قَالَ فَأَتَمَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِائَةً .
Рофиъ ибн Хадиж айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Суфён ибн Ҳарб, Сафвон ибн Умайя, Уяйна ибн Ҳисн ва Ақраъ ибн Ҳобисга — улардан ҳар бир инсонга юзтадан туя берди; Аббос ибн Мирдосга эса ундан камроқ берди. Бас Аббос ибн Мирдос (шеър айтди): «Менинг ўлжам ва Убайднинг ўлжасини Уяйна билан Ақраъ орасида (тақсимлаб) қўясанми? Бадр (қабиласи) ҳам, Ҳобис ҳам йиғинда Мирдосдан устун эмас эди; мен ҳам ўшалардан бирортасидан паст эмасдим; бугун кимни пасайтирсанг, у (бошқа) кўтарилмас». Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга юзтани тўлдириб берди.