أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمَّتِهِ، زَيْنَبَ بِنْتِ كَعْبٍ عَنِ الْفُرَيْعَةِ بِنْتِ مَالِكٍ، أَنَّ زَوْجَهَا، تَكَارَى عُلُوجًا لِيَعْمَلُوا لَهُ فَقَتَلُوهُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَتْ إِنِّي لَسْتُ فِي مَسْكَنٍ لَهُ وَلاَ يَجْرِي عَلَىَّ مِنْهُ رِزْقٌ أَفَأَنْتَقِلُ إِلَى أَهْلِي وَيَتَامَاىَ وَأَقُومُ عَلَيْهِمْ قَالَ " افْعَلِي " . ثُمَّ قَالَ " كَيْفَ قُلْتِ " . فَأَعَادَتْ عَلَيْهِ قَوْلَهَا قَالَ " اعْتَدِّي حَيْثُ بَلَغَكِ الْخَبَرُ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Язид ибн Муҳаммаддан, у Саъд ибн Ишоқдан, у аммаси Зайнаб бинт Каъбдан, у Фурайъа бинт Моликдан (ривоят қилдики): унинг эри ўзига ишлашлари учун бир неча қулларни ёллаган эди, улар уни ўлдириб қўйишди. Сўнг у (аёл) буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди ва: «Мен унинг (эрингнинг) уйида эмасман ва ундан менга ризқ ҳам келмайди. (Шундай экан,) мен оилам ва етимларимнинг олдига кўчиб, уларга қараб турсам бўладими?» деди. (У киши): «Шундай қил,» дедилар. Сўнг: «Қандай дединг?» дедилар. У (аёл) сўзини такрорлади. (У киши): «Хабар сенга етган жойда иддангни ўта,» дедилар.