حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمْنَعْ أَحَدُكُمْ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ " . قَالَ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا لِي أَرَاكُمْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ وَاللَّهِ لأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликга ибн Шиҳобдан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ўқиб бердим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Сиздан бирингиз қўшнисини деворига ёғоч тираб қўйишдан тўсмасин.» Сўнг Абу Ҳурайра: «Нега мен сизларни ундан юз ўгираётганингизни кўраяпман? Аллаҳга қасамки, мен уни (бу ҳадисни) елкаларингиз орасига отаман (эслатавераман)», дерди.