حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدَكُمْ جَارُهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ فَلاَ يَمْنَعْهُ " . فَلَمَّا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ طَأْطَئُوا رُءُوسَهُمْ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ وَاللَّهِ لأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ . وَرُوِيَ عَنْ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ قَالُوا لَهُ أَنْ يَمْنَعَ جَارَهُ أَنْ يَضَعَ خَشَبَهُ فِي جِدَارِهِ . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ .
Бизга Саид ибн Абдурраҳмон ал-Махзумий ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Зуҳрийдан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: мен уни айтаётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар бирингизнинг қўшниси деворига ёғоч (тиргак) ўрнатишга рухсат сўраса, уни ман қилмасин,» дедилар. Абу Ҳурайра буни айтганида, улар бошларини қуйи солдилар. Шунда у: «Нега сизларни бундан юз ўгирган ҳолда кўраяпман? Аллаҳга қасамки, мен буни елкаларингиз орасига (албатта) отаман (такрор айтавераман),» деди. (Термизий) деди: бу бобда Ибн Аббос ва Мужаммиъ ибн Жориядан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Баъзи олимлар наздида амал шунга (биноан)дир, Шофеий ҳам шуни айтади. Баъзи олимлардан — жумладан Молик ибн Анасдан — ривоят қилинган; улар: киши қўшнисини деворига ёғоч қўйишдан ман қилиши мумкин, дедилар. Биринчи сўз тўғрироқдир.