أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ، أَنَّهُ كَانَ رَدِيفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي عَجُوزٌ كَبِيرَةٌ إِنْ حَمَلْتُهَا لَمْ تَسْتَمْسِكْ وَإِنْ رَبَطْتُهَا خَشِيتُ أَنْ أَقْتُلَهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّكَ دَيْنٌ أَكُنْتَ قَاضِيَهُ ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَحُجَّ عَنْ أُمِّكَ ".
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом Муҳаммаддан, у Яҳё ибн Абу Исъҳоқдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у ал-Фазл ибн ал-Аббосдан ривоят қилдики: У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортида (уловда) ҳамроҳ эди. Бас, бир киши у зотнинг олдига келиб: «Ё Расулуллаҳ, онам кексайган кампир; агар уни (уловга) ўтқазсам, ушланиб туролмайди, агар уни боғласам, ўлдириб қўйишимдан қўрқаман,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Айтгин-чи, агар онангнинг зиммасида қарз бўлса, уни тўлар мидинг?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Ундай бўлса, онангнинг ўрнига ҳаж қил,» дедилар.