حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ، وَأَتَاهُ، رَجُلٌ يَسْأَلُهُ مِائَةَ دِرْهَمٍ . فَقَالَ تَسْأَلُنِي مِائَةَ دِرْهَمٍ وَأَنَا ابْنُ حَاتِمٍ وَاللَّهِ لاَ أُعْطِيكَ . ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ ثُمَّ رَأَى خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб дедилар: Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди: Бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан, у Тамим ибн Тарафадан ривоят қилди: У деди: Мен Адий ибн Ҳотимни эшитдим, унинг олдига бир киши келиб, ундан юз дирҳам сўради. Адий: «Мендан юз дирҳам сўраяпсанми, мен Ҳотимнинг ўғли бўла туриб? Аллаҳга қасамки, сенга бермайман» деди. Сўнг: «Агар мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Ким бирор қасам устига қасам ичиб, сўнг ундан яхшироқни кўрса, яхшироқ бўлганини қилсин› деганларини эшитмаганимда...» деди.