4280-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қасам китоби
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ تَمِيمَ بْنَ طَرَفَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَهُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ وَزَادَ وَلَكَ أَرْبَعُمِائَةٍ فِي عَطَائِي .
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди: Бизга Баҳз ривоят қилди: Бизга Шуъба ривоят қилди: Бизга Симок ибн Ҳарб ривоят қилди: У деди: Мен Тамим ибн Тарафани эшитдим, у деди: Мен Адий ибн Ҳотимни эшитдим, бир киши ундан сўради. Сўнг у шунга ўхшашини зикр қилди ва: «Сенга менинг ато (маошим)мдан тўрт юз (дирҳам) бор» деб қўшди.