وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ أَبِي أَوْفَى - رضى الله عنه - قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فَلَمَّا غَابَتِ الشَّمْسُ قَالَ " يَا فُلاَنُ انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَيْكَ نَهَارًا . قَالَ " انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا " . قَالَ فَنَزَلَ فَجَدَحَ فَأَتَاهُ بِهِ فَشَرِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ " إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ مِنْ هَا هُنَا وَجَاءَ اللَّيْلُ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ " .
Абдуллаҳ ибн Абу Авфо (розияллаҳу анҳу) айтди: Биз рамазон ойида сафарда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдик. Қуёш ботганида, у: «Эй фалон, туш ва биз учун (шарбат) тайёрла (қориб бер)» деди. У: «Эй Расулуллаҳ, ҳали сенга (устингда) кундуз бор-ку» деди. У: «Туш ва биз учун тайёрла» деди. (Ровий:) Бас у тушди ва (шарбат) қориб, унга келтирди; Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (уни) ичди, кейин қўли билан (ишора қилиб): «Қуёш ана шу ёқдан ботса ва кеча ана шу ёқдан келса, рўзадор ифтор қилган (бўлади)» деди.