2614-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Рўза китоби
وَحَدَّثَنَاهُ أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ النَّوْفَلِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ وَزَادَ قَالَ شُعْبَةُ وَكَانَ يَبْلُغُنِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ أَنَّهُ كَانَ يَزِيدُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَفِي هَذَا الإِسْنَادِ أَنَّهُ قَالَ " عَلَيْكُمْ بِرُخْصَةِ اللَّهِ الَّذِي رَخَّصَ لَكُمْ " . قَالَ فَلَمَّا سَأَلْتُهُ لَمْ يَحْفَظْهُ .
(Бу ҳадис) Шуъба(дан) шу иснодда — унга ўхшаш (ривоят қилинди); ва (шу) зиёдани (қўшди): Шуъба: «Менга Яҳё ибн Абу Касирдан етар эдики, у шу ҳадисда ва шу иснодда: ‹Аллаҳ сизларга рухсат берган ўша рухсатини лозим тутинглар (олинглар)› (сўзларини) қўшар эди. Бас мен ундан сўраганимда, уни ёдда сақламаган эди» деди.