وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ . وَقَالَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ وَتَرَكَ عَاشُورَاءَ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ . وَلَمْ يَجْعَلْهُ مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَرِوَايَةِ جَرِيرٍ .
(Бу ҳадис) Ҳишом(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у ҳадиснинг аввалида «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни рўза тутар эди»ни зикр қилмади ва ҳадиснинг охирида: «Ва Ошурани тарк этди; бас ким хоҳласа, уни рўза тутди, ким хоҳласа, уни тарк этди» деди ва буни — Жарирнинг ривояти каби — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзидан (қилиб) келтирмади.