Сунани Абу Довуд — 723-ҳадис

Намоз китоби · Намозда қўл кўтариш

723-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ كُنْتُ غُلاَمًا لاَ أَعْقِلُ صَلاَةَ أَبِي قَالَ فَحَدَّثَنِي وَائِلُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ أَبِي وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ - قَالَ - ثُمَّ الْتَحَفَ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ وَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي ثَوْبِهِ قَالَ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ أَخْرَجَ يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَهُمَا وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ سَجَدَ وَوَضَعَ وَجْهَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ أَيْضًا رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ ‏.‏ قَالَ مُحَمَّدٌ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلْحَسَنِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ فَقَالَ هِيَ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَهُ مَنْ فَعَلَهُ وَتَرَكَهُ مَنْ تَرَكَهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ هَمَّامٌ عَنِ ابْنِ جُحَادَةَ لَمْ يَذْكُرِ الرَّفْعَ مَعَ الرَّفْعِ مِنَ السُّجُودِ ‏.‏

Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ал-Жушамий ривоят қилди, бизга Абдулворис ибн Саъийд ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жуҳода ривоят қилди, менга Абдулжаббор ибн Воил ибн Ҳужр ривоят қилди. У деди: Мен бола эдим, отамнинг намозини англамасдим. Сўнгра менга Воил ибн Алқама Абу Воил ибн Ҳужръдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқидим. У зот такбир айтганларида қўлларини кўтарар эдилар — деди — кейин (кийимга) ўралиб, ўнг қўли билан чап қўлини ушлар ва қўлларини кийими ичига киритар эдилар. Деди: Рукуъ қилмоқчи бўлганларида қўлларини чиқариб, кейин кўтарардилар. Бошларини рукуъдан кўтармоқчи бўлганларида қўлларини кўтарар, кейин сажда қилиб, юзларини икки кафти орасига қўярдилар. Бошларини саждадан кўтарганларида ҳам қўлларини кўтарардилар — намозларидан бўшагунча. Муҳаммад деди: Мен буни Ҳасан ибн Абил-Ҳасанга айтдим, у: «Бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозидир, қилган киши қилди, тарк этган киши тарк этди» деди. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Ҳаммом ибн Жуҳодаъдан ривоят қилди, саждадан кўтарилишдаги кўтаришни зикр қилмади.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 2638-ҳадисРўза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни рўза тутар эди Ва Ошурани тарк этди; бас ким хоҳласа, уни рўза тутди, ким хоҳласа, уни тарк этди

Сунани Абу Довуд, 903-ҳадисНамоз китоби

Бу намоздаги ас-салб (қўлни белга қўйиб туриш)дир, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан қайтарарди

Сунани Абу Довуд, 2075-ҳадисНикоҳ китоби

Бу — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ман қилган шиғордир.

Сунани Абу Довуд, 3081-ҳадисХирож ва бошқарув

Ким бўйнига жизяни боғлаб олса, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (таклиф этган) нарсадан воз кечибди.

Сунани Абу Довуд, 3673-ҳадисИчимликлар китоби

Хамр тақиқланди Бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жарчисидир

Сунани Абу Довуд, 3405-ҳадисСавдо китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам музобана, муҳоқала ва истисно (сунё)дан қайтардилар, фақат маълум бўлса (мустасно).