حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ - حَدَّثَنِي نَافِعٌ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، - رضى الله عنهما - حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ " إِنَّ هَذَا يَوْمٌ كَانَ يَصُومُهُ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَصُومَهُ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَتْرُكَهُ فَلْيَتْرُكْهُ " . وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ - رضى الله عنه - لاَ يَصُومُهُ إِلاَّ أَنْ يُوَافِقَ صِيَامَهُ .
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди)ки: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Ошуро куни ҳақида: «Албатта бу — жоҳилият аҳли рўза тутадиган кун эди; бас ким уни рўза тутишни ёқтирса, уни тутсин; ким уни тарк этишни ёқтирса, уни тарк этсин» деб айтаётган ҳолда эшитди. Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) эса уни — (одат қилган) рўзасига тўғри келганидан бошқа (пайтда) — тутмас эди.