وَحَدَّثَنِيهِ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ سُفْيَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ صَوْمُ شَهْرَيْنِ .
(Бу ҳадис) Суфён(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «икки ой рўза(қарзи)» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) улар(нинг) икковидан, Суфён(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) Суфён(дан) ал-Асвад ибн Қайс(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у иккинчи ой учун ўттизни зикр қилмади.
(Бу ҳадис) Суфён(дан) Ҳасан ибн Убайдуллаҳ(дан) шу иснодда — унинг мисли(да ривоят қилинди).
Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида ўтирган эдим — Ибн Муширнинг ҳадиси мисли(да); фақат у: «икки ой рўза(қарзи)» деди.
(Бу ҳадис) икковидан Сулаймон ат-Таймий(дан) шу иснодда — уларнинг ҳадиси мисли(да ривоят қилинди). Суфённинг ҳадисида: «Ҳажда мутъа» (дейилган).
(Бу ҳадис) Шуъба(дан) Абу Бишр(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Мадинага келганидан бери кетма-кет (тўлиқ) бир ой(ни)» деди.