حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ تَذَاكَرْنَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فَأَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ - رضى الله عنه - وَكَانَ لِي صَدِيقًا فَقُلْتُ أَلاَ تَخْرُجُ بِنَا إِلَى النَّخْلِ فَخَرَجَ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ فَقُلْتُ لَهُ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ فَقَالَ نَعَمْ اعْتَكَفْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَشْرَ الْوُسْطَى مِنْ رَمَضَانَ فَخَرَجْنَا صَبِيحَةَ عِشْرِينَ فَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنِّي أُرِيتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَإِنِّي نَسِيتُهَا - أَوْ أُنْسِيتُهَا - فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ كُلِّ وِتْرٍ وَإِنِّي أُرِيتُ أَنِّي أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ فَمَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلْيَرْجِعْ " . قَالَ فَرَجَعْنَا وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً قَالَ وَجَاءَتْ سَحَابَةٌ فَمُطِرْنَا حَتَّى سَالَ سَقْفُ الْمَسْجِدِ وَكَانَ مِنْ جَرِيدِ النَّخْلِ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْجُدُ فِي الْمَاءِ وَالطِّينِ قَالَ حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ فِي جَبْهَتِهِ .
Абу Салама айтди: Биз Лайлатул Қадр ҳақида (ўзаро) музокара қилдик; бас мен Абу Саъид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)га келдим — у менга дўст эди — ва: «Бизни хурмозорга (олиб) чиқмайсанми?» дедим. Бас у чиқди — устида хамиса (чизиқли тўн) бор эди. Мен унга: «Сен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Лайлатул Қадрни зикр қилаётган ҳолда эшитганмидинг?» дедим. У: «Ҳа; биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан рамазоннинг ўрта ўнлигида иътикоф қилдик; бас йигирманчининг тонгида чиқдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга хутба қилди ва: ‹Менга Лайлатул Қадр кўрсатилди, мен уни унутдим — ёки: менга унуттирилди; бас уни охирги ўнликда — ҳар бир тоқ(кеча)да — изланглар; ва албатта менга ўзимни сув ва лойда сажда қилаётган ҳолда кўрсатилди; бас ким Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан иътикоф қилган бўлса, қайтсин (иътикофга)› деди. (Абу Саъид:) Бас биз қайтдик ва осмонда бир парча булутни кўрмас эдик; кейин бир булут келди ва бизга ёмғир ёғдики, то масжиднинг шифти оқди — у хурмо шохларидан (ясалган) эди. Намоз иқомат қилинди; бас мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни сув ва лойда сажда қилаётган ҳолда кўрдим, то унинг пешонасида лой изини кўрганимча» деди.