حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَصْرُخُ بِالْحَجِّ صُرَاخًا فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ أَمَرَنَا أَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً إِلاَّ مَنْ سَاقَ الْهَدْىَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَرُحْنَا إِلَى مِنًى أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ .
Менга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворирий ривоят қилди, бизга Абдул-Аъло ибн Абдул-Аъло ривоят қилди, бизга Довуд Абу Назрадан, у Абу Саиддан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ҳажга овоз чиқариб бақирган (талбия айтган) ҳолда чиқдик. Маккага келганимизда, у бизга — ҳадий ҳайдаб келганлардан бошқаларга — буни умра қилишни буюрди. Тарвия куни (Зул-ҳижжа 8-и) бўлганда ва биз Минога жўнаганимизда ҳажга эҳром боғладик.