وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ، عَنْ سَعِيدٍ، - يَعْنِي ابْنَ مِينَاءَ - قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، يَقُولُ حَدَّثَتْنِي خَالَتِي، - يَعْنِي عَائِشَةَ - قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ لَوْلاَ أَنَّ قَوْمَكِ حَدِيثُو عَهْدٍ بِشِرْكٍ لَهَدَمْتُ الْكَعْبَةَ فَأَلْزَقْتُهَا بِالأَرْضِ وَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ بَابًا شَرْقِيًّا وَبَابًا غَرْبِيًّا وَزِدْتُ فِيهَا سِتَّةَ أَذْرُعٍ مِنَ الْحِجْرِ فَإِنَّ قُرَيْشًا اقْتَصَرَتْهَا حَيْثُ بَنَتِ الْكَعْبَةَ " .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, менга Ибн Маҳдий ривоят қилди, бизга Салим ибн Ҳайён Саид — яъни ибн Мино — дан ривоят қилди, у деди: Мен Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрни шундай деяётганини эшитдим: Менга холам — яъни Оиша — ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Оиша, агар қавминг ширкка яқин (янги чиққан) бўлмаганида, мен Каъбани бузиб, уни ерга текислаган, унга иккита эшик — шарқий эшик ва ғарбий эшик — қилган ва унга Ҳижрдан олти тирсак қўшган бўлардим, чунки Қурайш Каъбани қурганида уни қисқартириб қўйди» деди.