وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ السَّهْمِيُّ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ أَبِي، صَغِيرَةَ عَنْ أَبِي قَزَعَةَ، أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ، بَيْنَمَا هُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ إِذْ قَالَ قَاتَلَ اللَّهُ ابْنَ الزُّبَيْرِ حَيْثُ يَكْذِبُ عَلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ يَقُولُ سَمِعْتُهَا تَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ لَوْلاَ حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْبَيْتَ حَتَّى أَزِيدَ فِيهِ مِنَ الْحِجْرِ فَإِنَّ قَوْمَكِ قَصَّرُوا فِي الْبِنَاءِ " . فَقَالَ الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ لاَ تَقُلْ هَذَا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَأَنَا سَمِعْتُ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ تُحَدِّثُ هَذَا . قَالَ لَوْ كُنْتُ سَمِعْتُهُ قَبْلَ أَنْ أَهْدِمَهُ لَتَرَكْتُهُ عَلَى مَا بَنَى ابْنُ الزُّبَيْرِ .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Бакр ас-Саҳмий ривоят қилди, бизга Ҳотим ибн Абу Сағира Абу Қазаъадан ривоят қилдики, Абдулмалик ибн Марвон Байтни тавоф қилиб турганида: «Аллаҳ Ибн аз-Зубайрни ҳалок қилсин — мўминлар онасига (Оишага) ёлғон тўқияпти: ‹Мен уни: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Оиша, агар қавмингнинг куфрга яқинлиги бўлмаганида, мен Байтни бузиб, унга Ҳижрдан қўшган бўлардим, чунки қавминг бинода қисқартириб қўйди», деди, деяётганини эшитдим, деяпти›» деди. ал-Ҳорис ибн Абдуллаҳ ибн Абу Робиа: «Буни айтма, эй мўминлар амири, мен мўминлар онасини буни ривоят қилаётганини эшитганман» деди. У: «Агар мен буни уни бузишимдан олдин эшитган бўлганимда, уни Ибн аз-Зубайр қурган ҳолига қолдирган бўлардим» деди.