وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، ح وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ، بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ الْقَرَّاظَ، - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ - يَزْعُمُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَرَادَ أَهْلَهَا بِسُوءٍ - يُرِيدُ الْمَدِينَةَ - أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ " . قَالَ ابْنُ حَاتِمٍ فِي حَدِيثِ ابْنِ يُحَنِّسَ بَدَلَ قَوْلِهِ بِسُوءٍ شَرًّا.
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ва Иброҳим ибн Динор ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ҳажжож ривоят қилди, дедилар; (ҳ) ва менга буни Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди — иккаласи Ибн Журайждан; у деди: менга Амр ибн Яҳё ибн Умора хабар бердики, у ал-Қаррозни — у Абу Ҳурайранинг шерикларидан эди — Абу Ҳурайрани шундай деяётганини эшитганини даъво қиларди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким унинг — Мадинанинг — аҳлига ёмонлик истаса, Аллаҳ уни сувда туз эриганидек эритади» деди. Ибн Ҳотим: Ибн Юҳанниснинг ҳадисида «ёмонлик (би-суъ)» ўрнига «шарр (ёмонлик)» (дейилган) деди.