حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ يُحَنِّسَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْقَرَّاظِ، أَنَّهُ قَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَرَادَ أَهْلَ هَذِهِ الْبَلْدَةِ بِسُوءٍ - يَعْنِي الْمَدِينَةَ - أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ " .
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим ва Иброҳим ибн Динор ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, дедилар; (ҳ) ва менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди — иккаласи Ибн Журайждан; менга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Юҳаннис Абу Абдуллаҳ ал-Қарроздан хабар бердики, у деди: Мен Абу Ҳурайра ҳақида гувоҳлик бераманки, у деди: Абул-Қосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бу шаҳар — яъни Мадина — аҳлига ёмонлик истаса, Аллаҳ уни сувда туз эриганидек эритади» деди.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، ح وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ، بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ الْقَرَّاظَ، - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ - يَزْعُمُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَرَادَ أَهْلَهَا بِسُوءٍ - يُرِيدُ الْمَدِينَةَ - أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ " . قَالَ ابْنُ حَاتِمٍ فِي حَدِيثِ ابْنِ يُحَنِّسَ بَدَلَ قَوْلِهِ بِسُوءٍ شَرًّا.
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ва Иброҳим ибн Динор ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ҳажжож ривоят қилди, дедилар; (ҳ) ва менга буни Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди — иккаласи Ибн Журайждан; у деди: менга Амр ибн Яҳё ибн Умора хабар бердики, у ал-Қаррозни — у Абу Ҳурайранинг шерикларидан эди — Абу Ҳурайрани шундай деяётганини эшитганини даъво қиларди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким унинг — Мадинанинг — аҳлига ёмонлик истаса, Аллаҳ уни сувда туз эриганидек эритади» деди. Ибн Ҳотим: Ибн Юҳанниснинг ҳадисида «ёмонлик (би-суъ)» ўрнига «шарр (ёмонлик)» (дейилган) деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي هَارُونَ، مُوسَى بْنِ أَبِي عِيسَى ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، جَمِيعًا سَمِعَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، الْقَرَّاظَ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён Абу Ҳорун Мусо ибн Абу Исодан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга ад-Даровардий Муҳаммад ибн Амрдан ривоят қилди — иккаласи Абу Абдуллаҳ ал-Қаррозни эшитди, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан унга ўхшаш (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ عُمَرَ بْنِ نُبَيْهٍ، أَخْبَرَنِي دِينَارٌ الْقَرَّاظُ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَرَادَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ بِسُوءٍ أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Ҳотим — яъни ибн Исмоил — Умар ибн Нубайҳдан ривоят қилди, менга Динор ал-Қарроз хабар берди, у деди: Мен Саъд ибн Абу Ваққосни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Мадина аҳлига ёмонлик истаса, Аллаҳ уни сувда туз эриганидек эритади» деди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ عُمَرَ بْنِ نُبَيْهٍ، الْكَعْبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْقَرَّاظِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " بِدَهْمٍ أَوْ بِسُوءٍ " .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Жаъфар — Умар ибн Нубайҳ ал-Каъбийдан, у Абу Абдуллаҳ ал-Қарроздан ривоят қилдики, у Саъд ибн Моликни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди — унга ўхшаш, фақат у: «Тўсатдан бостириб келиш (даҳм) ёки ёмонлик билан» деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْقَرَّاظِ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، وَسَعْدًا، يَقُولاَنِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَارِكْ لأَهْلِ الْمَدِينَةِ فِي مُدِّهِمْ " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ " مَنْ أَرَادَ أَهْلَهَا بِسُوءٍ أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ " .
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, бизга Усома ибн Зайд Абу Абдуллаҳ ал-Қарроздан ривоят қилди, у деди: Мен уни шундай деяётганини эшитдим: Мен Абу Ҳурайра ва Саъдни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, Мадина аҳлига муддларида барака бер» деди. Ва у ҳадисни нақл қилди, унда: «Ким унинг аҳлига ёмонлик истаса, Аллаҳ уни сувда туз эриганидек эритади» (дейилган).