حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ عُمَرَ بْنِ نُبَيْهٍ، أَخْبَرَنِي دِينَارٌ الْقَرَّاظُ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَرَادَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ بِسُوءٍ أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Ҳотим — яъни ибн Исмоил — Умар ибн Нубайҳдан ривоят қилди, менга Динор ал-Қарроз хабар берди, у деди: Мен Саъд ибн Абу Ваққосни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Мадина аҳлига ёмонлик истаса, Аллаҳ уни сувда туз эриганидек эритади» деди.