3362-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ عُمَرَ بْنِ نُبَيْهٍ، الْكَعْبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْقَرَّاظِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " بِدَهْمٍ أَوْ بِسُوءٍ " .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Жаъфар — Умар ибн Нубайҳ ал-Каъбийдан, у Абу Абдуллаҳ ал-Қарроздан ривоят қилдики, у Саъд ибн Моликни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди — унга ўхшаш, фақат у: «Тўсатдан бостириб келиш (даҳм) ёки ёмонлик билан» деди.