حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِرَاكٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَمَّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ - يُسَمَّى أَفْلَحَ - اسْتَأْذَنَ عَلَيْهَا فَحَجَبَتْهُ فَأَخْبَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا " لاَ تَحْتَجِبِي مِنْهُ فَإِنَّهُ يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилди, бизга ал-Лайс Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Ирокдан, у Урвадан, у Оишадан хабар бердики, у унга хабар бердики, унинг эмизишдан бўлган амакиси — Афлаҳ деб аталувчи — олдига изн сўради, у (Оиша) ундан пурдаланди (тўсилди). У (буни) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га хабар қилди, у унга: «Ундан пурдаланма, чунки эмизишдан ҳаром бўладиган нарса насаб(қариндошлик)дан ҳаром бўладиган нарса кабидир» деди.