وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عِرَاكِ، بْنِ مَالِكٍ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ أَفْلَحُ بْنُ قُعَيْسٍ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ، لَهُ فَأَرْسَلَ إِنِّي عَمُّكِ أَرْضَعَتْكِ امْرَأَةُ أَخِي . فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " لِيَدْخُلْ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " .
Ва бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ал-Ҳакамдан, у Ирок ибн Моликдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Афлаҳ ибн Қуайс олдимга изн сўради, мен унга изн беришдан бош тортдим. У: «Мен сенинг амакингман, сени акамнинг хотини эмизган» деб (хабар) юборди. Мен (барибир) унга изн беришдан бош тортдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келди, мен буни унга айтдим, у: «У олдингга кирсин, чунки у сенинг амакинг» деди.