حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، كُلُّهُمْ عَنِ الْمُعْتَمِرِ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - أَخْبَرَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، قَالَتْ دَخَلَ أَعْرَابِيٌّ عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي بَيْتِي فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي كَانَتْ لِي امْرَأَةٌ فَتَزَوَّجْتُ عَلَيْهَا أُخْرَى فَزَعَمَتِ امْرَأَتِي الأُولَى أَنَّهَا أَرْضَعَتِ امْرَأَتِي الْحُدْثَى رَضْعَةً أَوْ رَضْعَتَيْنِ . فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُحَرِّمُ الإِمْلاَجَةُ وَالإِمْلاَجَتَانِ " . قَالَ عَمْرٌو فِي رِوَايَتِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Амр ан-Ноқид ва Ишоқ ибн Иброҳим ҳаммаси ал-Муътамирдан — лафз Яҳёники — ривоят қилди; бизга ал-Муътамир ибн Сулаймон Айюбдан хабар берди, у Абул-Халидан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Уммул-Фазлдан ривоят қилди, у деди: Бир аъробий Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига — у менинг уйимда эди — кириб: «Ё Набияллаҳ, менинг бир хотиним бор эди, мен унинг устига бошқасига уйландим; биринчи хотиним иккинчи (янги) хотинимни бир ёки икки марта эмизганини даъво қилди» деди. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир-икки марта эмизиш (имложа) (никоҳни) ҳаром қилмайди» деди. Амр ўз ривоятида: «Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис ибн Навфалдан» деди.