وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ، سِيرِينَ قَالَ مَكَثْتُ عِشْرِينَ سَنَةً يُحَدِّثُنِي مَنْ لاَ أَتَّهِمُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلاَثًا وَهْىَ حَائِضٌ فَأُمِرَ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَجَعَلْتُ لاَ أَتَّهِمُهُمْ وَلاَ أَعْرِفُ الْحَدِيثَ حَتَّى لَقِيتُ أَبَا غَلاَّبٍ يُونُسَ بْنَ جُبَيْرٍ الْبَاهِلِيَّ . وَكَانَ ذَا ثَبَتٍ فَحَدَّثَنِي أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ فَحَدَّثَهُ أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ تَطْلِيقَةً وَهْىَ حَائِضٌ فَأُمِرَ أَنْ يَرْجِعَهَا - قَالَ - قُلْتُ أَفَحُسِبَتْ عَلَيْهِ قَالَ فَمَهْ . أَوَإِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ
Ва менга Али ибн Ҳужр ас-Саъдий ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим Айюбдан, у Ибн Сириндан ривоят қилди, у деди: Мен йигирма йил — ўзим айбламайдиган (ишончли) кишилар менга Ибн Умар аёлини ҳайз ҳолатида уч (талоқ) қилган ва уни қайтариб олишга буюрилган деб ривоят қилган ҳолда — турдим; мен уларни айбламас, (аммо) ҳадисни (аниқ) билмас эдим; токи Абу Ғаллоб Юнус ибн Жубайр ал-Боҳилийни учратгунча — у собит (ишончли) киши эди — у менга ривоят қилдики, у Ибн Умардан сўради, у (Ибн Умар) унга ривоят қилдики, у аёлини ҳайз ҳолатида бир талоқ қилди ва уни қайтариб олишга буюрилди. (Юнус) деди: Мен: «У (талоқ) унга ҳисобландими?» дедим. У: «Бўлмаса-чи (албатта)? Ҳатто у ожиз қолиб, аҳмоқлик қилган бўлса ҳам (ҳисобланади)» деди.