حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَتَدَاوَلُ مِنْ قَصْعَةٍ مِنْ غُدْوَةٍ حَتَّى اللَّيْلِ يَقُومُ عَشَرَةٌ وَيَقْعُدُ عَشَرَةٌ . قُلْنَا فَمَا كَانَتْ تُمَدُّ قَالَ مِنْ أَىِّ شَيْءٍ تَعْجَبُ مَا كَانَتْ تُمَدُّ إِلاَّ مِنْ هَا هُنَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى السَّمَاءِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو الْعَلاَءِ اسْمُهُ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у деди: бизга Сулаймон ат-Таймий ривоят қилди, у Абул-Алодан, у Самура ибн Жундабдан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эрталабдан то кечгача бир товоқдан (овқатни) навбатма-навбат (ер) эдик: ўн киши турарди, ўн киши ўтирарди (овқатга). Биз: «У (таом) нимадан кўпайтириларди?» дедик. У: «Нимадан ажабланасиз? У фақат мана бу ердан кўпайтириларди,» деди ва қўли билан осмонга ишора қилди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир; Абул-Алонинг исми Язид ибн Абдуллаҳ ибн аш-Шиххирдир.