وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو الرَّبِيعِ، وَقُتَيْبَةُ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ .
Ва бизга буни Абур-Робиъ ва Қутайба ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ҳаммод Айюбдан шу иснод билан унга ўхшаш ривоят қилди, дедилар; фақат у: «Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, у унга буюрди» деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Нофиъдан, у Ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (қурбонлиқни) намозгоҳда сўяр (наҳр ёки забҳ қилар) эдилар.
. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) паноҳ сўрар эдилар. (Бу ривоят) мурсалдир.
Умар бу ҳақда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, у унга уни қайтариб олишни буюрди — токи уни жимаъсиз (яқинликсиз) пок ҳолда талоқ қилгунча Уни иддаси олдида (яъни поклиги бошида) талоқ қилсин
Ибн Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди).
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (беш такбир) айтар эди
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозни Яманга юбордилар ва унга олишни буюрдилар,