3741-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Талоқ китоби
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، كِلاَهُمَا عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالاَ " عِنْدَ أَدْنَى طُهْرِهَا نُبْذَةً مِنْ قُسْطٍ وَأَظْفَارٍ " .
Ва бизга буни Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди — иккаласи Ҳишомдан, шу иснод билан, ва: «Покланишининг энг қуйи (бошланиш) пайтида қуст ва азфордан оз (миқдорда)» дедилар.