وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ عُوَيْمِرًا الأَنْصَارِيَّ، مِنْ بَنِي الْعَجْلاَنِ أَتَى عَاصِمَ بْنَ عَدِيٍّ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَأَدْرَجَ فِي الْحَدِيثِ قَوْلَهُ وَكَانَ فِرَاقُهُ إِيَّاهَا بَعْدُ سُنَّةً فِي الْمُتَلاَعِنَيْنِ . وَزَادَ فِيهِ قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ حَامِلاً فَكَانَ ابْنُهَا يُدْعَى إِلَى أُمِّهِ . ثُمَّ جَرَتِ السُّنَّةُ أَنَّهُ يَرِثُهَا وَتَرِثُ مِنْهُ مَا فَرَضَ اللَّهُ لَهَا .
Ва менга Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан хабар берди, менга Саҳл ибн Саъд ал-Ансорий хабар бердики, Бану ал-Ажлондан бўлган Уваймир ал-Ансорий Осим ибн Адийнинг олдига келди — ва ҳадисни Моликнинг ҳадиси мисли нақл қилди ҳамда ҳадисга унинг (Ибн Шиҳобнинг) сўзини қўшди: «Унинг (Уваймирнинг) ундан (хотинидан) ажрашуви кейин лаънатлашган (лиъон қилган) эр-хотинда суннат бўлди» — ва унда (шуни) қўшди: Саҳл деди: У (хотини) ҳомиладор эди ва унинг ўғли (отаси эмас) онасига нисбат бериб чақирилар эди. Кейин суннат шунга ўтдики, у (ўғил) унга (онасига) ворис бўлади ва у (она) ҳам ундан Аллаҳ белгилаб берган (улуш)ни мерос олади.