وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لِحَرْمَلَةَ - قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ، الْخُدْرِيَّ قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعَتَيْنِ وَلِبْسَتَيْنِ نَهَى عَنِ الْمُلاَمَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِ فِي الْبَيْعِ . وَالْمُلاَمَسَةُ لَمْسُ الرَّجُلِ ثَوْبَ الآخَرِ بِيَدِهِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ وَلاَ يَقْلِبُهُ إِلاَّ بِذَلِكَ وَالْمُنَابَذَةُ أَنْ يَنْبِذَ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ بِثَوْبِهِ وَيَنْبِذَ الآخَرُ إِلَيْهِ ثَوْبَهُ وَيَكُونُ ذَلِكَ بَيْعَهُمَا مِنْ غَيْرِ نَظَرٍ وَلاَ تَرَاضٍ .
Ва менга Абу ат-Тоҳир ва Ҳармала ибн Яҳё — лафз Ҳармаланики — ривоят қилиб: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан хабар берди, менга Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққос хабар бердики, Абу Саид ал-Худрий деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни икки хил савдо ва икки хил кийинишдан қайтарди — савдода муломаса ва мунобазадан қайтарди. Муломаса — киши кечаси ёки кундузи (бошқанинг) матосини қўли билан (фақат) ушлаши, уни ундан бошқа ҳолда ағдармаслигидир (яъни фақат ушлаш билан савдо боғланади); мунобаза эса — киши ўз матосини бошқа кишига отиши, у ҳам унга ўз матосини отиши ва бу — (пухта) қарамай, розиликсиз — уларнинг савдоси бўлишидир.