3939-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Савдо китоби
وَحَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ وَزَادَ فِي حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ فَتَرَكَهَا ابْنُ عُمَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَكَانَ لاَ يُكْرِيهَا .
Ва бизга Абу ар-Рабиъ ва Абу Комил ривоят қилиб: бизга Ҳаммод ривоят қилди, дедилар; (ҳ) ва менга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Исмоил ривоят қилди — иккаласи Айюбдан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилди); Ибн Улайянинг ҳадисида (шуни) қўшди: «Шундан кейин Ибн Умар уни (ижарани) тарк этди ва уни ижарага бермас эди».