وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يُكْرِي مَزَارِعَهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي إِمَارَةِ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَصَدْرًا مِنْ خِلاَفَةِ مُعَاوِيَةَ حَتَّى بَلَغَهُ فِي آخِرِ خِلاَفَةِ مُعَاوِيَةَ أَنَّ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ يُحَدِّثُ فِيهَا بِنَهْىٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ عَلَيْهِ وَأَنَا مَعَهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ . فَتَرَكَهَا ابْنُ عُمَرَ بَعْدُ . وَكَانَ إِذَا سُئِلَ عَنْهَا بَعْدُ قَالَ زَعَمَ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا .
Ва бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ Айюбдан, у Нофиъдан хабар бердики, Ибн Умар ўз экинзорларини Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида, Абу Бакр, Умар, Усмоннинг амирлигида ва Муовия хилофатининг бошида ижарага берар эди — токи Муовия хилофатининг охирида унга Рофиъ ибн Хадиж бу ҳақда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир қайтариқ (наҳй) ривоят қилаётгани етди. Шунда у Рофиънинг олдига кирди — мен у билан бирга эдим — ва ундан сўради. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) экинзорларни ижарага беришдан қайтарар эди» деди. Шундан кейин Ибн Умар уни (ижарани) тарк этди. Ва шундан сўнг бу ҳақда сўралганда: «Рофиъ ибн Хадиж Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан қайтарган деб айтди» дерди.