حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حُجْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، قَالَ اجْتَمَعَ حُذَيْفَةُ وَأَبُو مَسْعُودٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ " رَجُلٌ لَقِيَ رَبَّهُ فَقَالَ مَا عَمِلْتَ قَالَ مَا عَمِلْتُ مِنَ الْخَيْرِ إِلاَّ أَنِّي كُنْتُ رَجُلاً ذَا مَالٍ فَكُنْتُ أُطَالِبُ بِهِ النَّاسَ فَكُنْتُ أَقْبَلُ الْمَيْسُورَ وَأَتَجَاوَزُ عَنِ الْمَعْسُورِ . فَقَالَ تَجَاوَزُوا عَنْ عَبْدِي " . قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ هَكَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ .
Бизга Али ибн Ҳужр ва Ишоқ ибн Иброҳим — лафз Ибн Ҳужрники — ривоят қилиб: бизга Жарир ал-Муғирадан, у Нуъайм ибн Абу Ҳинддан, у Рибъий ибн Ҳирошдан ривоят қилди, дедилар; у деди: Ҳузайфа ва Абу Масъуд йиғилдилар. Ҳузайфа: «Бир киши Роббисига йўлиқди. (Аллаҳ): ‹Нима амал қилдинг?› деди. У: ‹Мен яхшиликдан ҳеч нарса қилмадим, фақат мен мол-давлатли киши эдим ва ундан одамлардан (қарз) талаб қилар эдим, шунда бой (тўловга қодир)дан қабул қилар, камбағалга (қийинчиликда)ни кечирар эдим› деди. (Аллаҳ): ‹Бандамдан ўтинглар (кечинглар)› деди» деди. Абу Масъуд: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳам худди шундай деяётганини эшитганман» деди.