حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمَعْرُورِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ " هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ، هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ " قُلْتُ مَا شَأْنِي أَيُرَى فِيَّ شَىْءٌ مَا شَأْنِي فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَهْوَ يَقُولُ، فَمَا اسْتَطَعْتُ أَنْ أَسْكُتَ، وَتَغَشَّانِي مَا شَاءَ اللَّهُ، فَقُلْتُ مَنْ هُمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الأَكْثَرُونَ أَمْوَالاً، إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ".
Абу Зарр айтди: Унга (Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга) етиб бордим, у Каъба соясида: "Улар — энг зиён кўрганлар, Каъбанинг Роббига қасам! Улар — энг зиён кўрганлар, Каъбанинг Роббига қасам!" дер эди. Мен: "Менинг ҳолим нима? Менда бирор нарса кўрилдими? Менинг ҳолим нима?" деб унинг ёнига ўтирдим, у (шу сўзни) айтар эди. Жим туришга қодир бўлмадим, Аллаҳ хоҳлаганича мени (хавотир) қоплади. Мен: "Улар ким? Ота-онам сенга фидо бўлсин, эй Расулуллаҳ" дедим. Деди: "Мол-давлати кўплар — магар мана шундай, мана шундай, мана шундай (ўнг, чап, орқага садақа) қилганлардан бошқа."