حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ شُفِّعْتُ، فَقُلْتُ يَا رَبِّ أَدْخِلِ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ خَرْدَلَةٌ. فَيَدْخُلُونَ، ثُمَّ أَقُولُ أَدْخِلِ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ أَدْنَى شَىْءٍ ". فَقَالَ أَنَسٌ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Анас (розияллаҳу анҳу) айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: "Қиёмат куни бўлганида, мен шафоат қилишга қўйиламан ва: ‹Эй Роббим, қалбида бир хардал (донаси) бўлган кишини жаннатга киргиз› дейман, улар кирадилар; кейин: ‹Қалбида энг оз нарса бўлган кишини жаннатга киргиз› дейман" деганини эшитдим. Анас: "Гўё мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бармоқларига қараб тургандек(ман)" деди.