حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولاً الْجَنَّةَ وَآخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا رَجُلٌ يُؤْتَى بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقَالُ اعْرِضُوا عَلَيْهِ صِغَارَ ذُنُوبِهِ وَارْفَعُوا عَنْهُ كِبَارَهَا . فَتُعْرَضُ عَلَيْهِ صِغَارُ ذُنُوبِهِ فَيُقَالُ عَمِلْتَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا وَعَمِلْتَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا . فَيَقُولُ نَعَمْ . لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُنْكِرَ وَهُوَ مُشْفِقٌ مِنْ كِبَارِ ذُنُوبِهِ أَنْ تُعْرَضَ عَلَيْهِ . فَيُقَالُ لَهُ فَإِنَّ لَكَ مَكَانَ كُلِّ سَيِّئَةٍ حَسَنَةً . فَيَقُولُ رَبِّ قَدْ عَمِلْتُ أَشْيَاءَ لاَ أَرَاهَا هَا هُنَا " . فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ .
Абу Зарр айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта мен жаннат аҳлидан жаннатга энг охири кирувчини ва дўзах аҳлидан ундан энг охири чиқувчини биламан — бир киши(дир)ки, қиёмат куни у келтирилади ва: ‹Унга кичик гуноҳларини кўрсатинглар, катталарини ундан кўтаринглар (яширинг)лар› дейилади. Бас унга кичик гуноҳлари кўрсатилади ва: ‹Сен фалон-фалон куни фалон-фалон (иш)ни қилдинг, фалон-фалон куни фалон-фалон (иш)ни қилдинг› дейилади. У: ‹Ҳа› дейди — инкор қила олмайди; ва у катта гуноҳлари ўзига кўрсатилишидан қўрқиб турибди. Унга: ‹Бас сенга ҳар бир ёмонлик ўрнига бир яхшилик бор› дейилади. У: ‹Роббим, мен шундай (гуноҳ) ишлар қилган эдимки, уларни бу ерда кўрмаяпман› дейди" деди. (Абу Зарр:) Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — охирги тишлари кўрингунча — кулганини кўрдим.