وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا الصَّعْقُ، - يَعْنِي ابْنَ حَزْنٍ - حَدَّثَنَا مَطَرٌ الْوَرَّاقُ، حَدَّثَنَا زَهْدَمٌ الْجَرْمِيُّ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي مُوسَى وَهُوَ يَأْكُلُ لَحْمَ دَجَاجٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ وَزَادَ فِيهِ قَالَ " إِنِّي وَاللَّهِ مَا نَسِيتُهَا " .
Бизга Шайбон ибн Фаррух ривоят қилди: Бизга ас-Саъқ — яъни Ибн Ҳазн — ривоят қилди: Бизга Матар ал-Варроқ ривоят қилди: Бизга Заҳдам ал-Жармий ривоят қилди: У деди: Мен Абу Мусо олдига кирдим, у товуқ гўшти еётган эди. Сўнг у ҳадисни уларнинг ҳадисига ўхшатиб нақл қилди ва унда қўшимча қилди: У: «Мен, Аллаҳга қасамки, уни унутмадим» дедилар.