حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كُرِبَ لِذَلِكَ وَتَرَبَّدَ لَهُ وَجْهُهُ - قَالَ - فَأُنْزِلَ عَلَيْهِ ذَاتَ يَوْمٍ فَلُقِيَ كَذَلِكَ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ " خُذُوا عَنِّي فَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً الثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ وَالْبِكْرُ بِالْبِكْرِ الثَّيِّبُ جَلْدُ مِائَةٍ ثُمَّ رَجْمٌ بِالْحِجَارَةِ وَالْبِكْرُ جَلْدُ مِائَةٍ ثُمَّ نَفْىُ سَنَةٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор биргаликда Абдул-Аълодан ривоят қилдилар. Ибн ал-Мусанно деди: бизга Абдул-Аъло ривоят қилди: бизга Саид Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Ҳиттон ибн Абдуллаҳ ар-Рақошийдан, у Убода ибн ас-Сомитдан ривоят қилди. У деди: «Аллаҳнинг Пайғамбари соллаллаҳу алайҳи васалламга ваҳий нозил бўлганда у зот бундан қийналар ва юзи ўзгарар эди. Бир куни унга ваҳий нозил бўлди ва у шундай ҳолатда топилди. Ваҳий кўтарилганда деди: ‹Мендан олинг! Аллаҳ улар учун бир йўл қилди: турмуш кўрган билан турмуш кўрган, бўйдоқ билан бўйдоқ. Турмуш кўрган — юз қамчи, сўнг тошлар билан тошбўрон, бўйдоқ эса — юз қамчи, сўнг бир йил сургун›».