حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جُنْدُبًا، يَقُولُ أَبْطَأَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ قَدْ وُدِّعَ مُحَمَّدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
Бизга Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Суфён ал-Асвад ибн Қайс орқали хабар берди, у Жундубнинг шундай деяётганини эшитди: Жибрил Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (келиши) кечикди. Шунда мушриклар: «Муҳаммад тарк қилинди» дедилар. Бас, Аллаҳ азза ва жалла: «Зуҳо (чош вақтига) қасам; ва қоронғуси билан ўраб олган тунга қасам; Роббинг сени тарк қилгани ҳам, (сенга) ғазаб қилгани ҳам йўқ» (оятларини) нозил қилди.