حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَمِنَّا مَنْ يُصْلِحُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ جَامِعَةً . فَاجْتَمَعْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيْرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَسَيُصِيبُ آخِرَهَا بَلاَءٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا وَتَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي . ثُمَّ تَنْكَشِفُ وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ هَذِهِ . فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنِ النَّارِ وَيَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَلْتَأْتِهِ مَنِيَّتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ " . فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ لَهُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهْوَى إِلَى أُذُنَيْهِ وَقَلْبِهِ بِيَدَيْهِ وَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي . فَقُلْتُ لَهُ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ مُعَاوِيَةُ يَأْمُرُنَا أَنْ نَأْكُلَ أَمْوَالَنَا بَيْنَنَا بِالْبَاطِلِ وَنَقْتُلَ أَنْفُسَنَا وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا} قَالَ فَسَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ أَطِعْهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَاعْصِهِ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди. Ишоқ: хабар берди, деди, Зуҳайр эса: ривоят қилди, деди. Бизга Жарир Аъмашдан, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Абдурраҳмон ибн Абду Раббил-Каъбадан ривоят қилди. У деди: Мен масжидга кирдим. Қарасам Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Ос Каъбанинг соясида ўтирар, одамлар унинг атрофига тўпланиб олишган эди. Мен уларнинг олдига келдим ва унинг ёнига ўтирдим. У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда эдик. Бир манзилга тушдик. Биздан кимдир чодирини тузатарди, кимдир ўқ отиш мусобақаси қиларди, кимдир ҳайвонлари олдида эди. Шу пайт Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жарчиси «Намозга тўпланинглар» деб чақирди. Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига тўпландик. У деди: «Мендан олдин шундай бир набий йўқ эдики, унга умматини биладиган энг яхши нарса сари йўл кўрсатиш ва биладиган энг ёмон нарсадан огоҳлантириш вожиб бўлмаган бўлсин. Сизларнинг бу умматингизнинг офияти (саломатлиги) аввалида қилинган, охирини эса бало ва сизлар инкор қиладиган ишлар топади. Фитна келади ва унинг баъзиси баъзисини енгиллаштиради. Яна фитна келади ва мўмин: ‹Мана шу мени ҳалок қилади›, дейди. Сўнг у очилади (кўтарилади). Яна фитна келади ва мўмин: ‹Мана шу, мана шу (мени ҳалок қилади)›, дейди. Ким дўзахдан узоқлаштирилиб жаннатга киришни хоҳласа, Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирган ҳолда ўлими келсин ва одамларга ўзига қилинишини истаган нарсасини қилсин. Ким бир имомга байъат бериб, унга қўлини ва қалби мевасини берган бўлса, қўлидан келгунча унга итоат қилсин. Агар бошқаси келиб у билан тортишса, у бошқасининг бўйнини уринглар». Мен унга яқинлашдим ва дедим: Сиздан Аллаҳ ҳақи сўрайман, буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўзингиз эшитдингизми? У икки қўли билан қулоқларига ва қалбига ишора қилди ва: «Буни икки қулоғим эшитди ва қалбим ёдда сақлади», деди. Мен унга дедим: Мана бу амакингнинг ўғли Муовия бизни мол-мулкимизни ўзаро ботил йўл билан ейишга ва ўзимизни ўлдиришга буюряпти, ҳолбуки Аллаҳ: «Эй иймон келтирганлар, мол-мулкларингизни ўзаро ботил йўл билан еманглар, магар ўзаро розилик билан бўлган савдо бўлса (бу бошқа). Ва ўзларингизни ўлдирманглар. Албатта Аллаҳ сизларга раҳмлидир», дейди-ку. У бир соат жим турди, сўнг деди: Унга Аллаҳга итоатда итоат қил ва Аллаҳга итоатсизликда унга итоат қилма.